اين نويسنده‌ى بىبضاعت ، بلكه مقصود تحليل اجمالى و كلى از راه و روش و مقصد اصلى و والاى ايشان است با بضاعت اندكى كه از آشنايى با راه و روش و مقصد ايشان در دست است . مقصد حقيقى اين بزرگواران ، همان مقصد نبىاكرم و ائمه - عليهم‌السلام - است و آن رسيدن به نهايت درجه‌ى عبوديت است كه از آن به عبوديت و معرفت حقيقى تعبير مىشود . تحقق اين مقصود جز با تعبد دقيق و كامل به دستورات شرع مقدس در ابعاد گوناگون زندگى ، امكان‌پذير نيست . اين مقصود را با بيان علمى ، با تمسك به دوپشتوانه‌ى محكم قرآن و سنت ، در اين نوشتار پى مىگيريم ، تا روشن گردد ، راه و روش اين بزرگواران ، مكتبى وارداتى نيست كه از خارج دين الهى آمده باشد ، بلكه مكتب علمى و عملى و معرفتى بسيار دقيقى است كه برخاسته از پشتوانه‌ى تزلزل‌ناپذير دين الهى ومرام اولياى دين - عليهم‌السلام - مىباشد ، اگرچه قله‌هاى بلند آن را جز عده‌ى كمى كه از ديدگاه عميق معرفتى اوليه‌ى دينى برخوردار بوده و همتى بلند در پيمودن مستمر راه عبوديت حقيقى داشته‌اند ، نمىتوانند طى كنند . بحث از عرفان و موضوع و مسايل آن از مباحث بسيار مهمى است كه تمامى مكاتب الهى به نوعى به آن پرداخته و درباره‌ى آن اظهار نظر كرده‌اند و اسلام نيز كه اكمل اديان الهى است بيانات مخصوص به خود درباره‌ى آن ، معارف بلندى را ارائه كرده است . اگرچه آنها را به صورت علم رايج مطرح نكرده است ، مانند ساير مسايل مربوط به حوزه‌ى وجود انسان مانند اخلاق ، مسايل حقوقى و روانشناسى ؛ لكن معارف والايى را مطرح كرده است كه از آن